ඔබ කොපමණ ආදරයෙන් දරුවන් හදා වඩා ගත්තත්, දිනෙක ඔවුන්ගේ යම් හැසිරීමක් නිසා ඔබත් නොදැනුවත්වම ඔවුන්ට දෝෂාරෝපණය කරන්නට හෝ තදින් තරවටු කරන්නට පෙළඹී තිබෙනවා විය හැකියි. නමුත්, දරුවා යහමගට ගැනීමට අනිවාර්යයෙන්ම පහර දීම හෝ බැන වැදීම අවශ්යමද?
වර්තමාන සමාජය තුළ බොහෝ දෙනා පවසන්නේ “අපිත් පොඩි කාලේ ගැටිලා බැණුම් අහලා තමයි හැදුණේ, ඉතින් දැන් ළමයින්ට මොකද?” යනුවෙනි. නමුත් අධ්යාපන අමාත්යාංශය පවා පාසල් තුළ ශාරීරික හා මානසික දඬුවම් තහනම් කරමින් චක්රලේඛ නිකුත් කර තිබෙන්නේ, එම පැරණි ක්රමවේදයන් දරුවාගේ මානසික වර්ධනයට කෙතරම් අහිතකරද යන්න වටහා ගත් නිසාය.
ධනාත්මක විනය (Positive Discipline) යනු කුමක්ද?
දරුවා යහමගට ගැනීමට අපි භාවිතා කළ යුතු නවීනතම සහ සාර්ථකම ක්රමවේදය වන්නේ ‘ධනාත්මක විනය’යි. එහි මූලිකාංග තුනක් තිබේ.
* ධනාත්මක සන්නිවේදනය – දරුවා කළ වරද කුමක්ද සහ එයින් සිදුවන බලපෑම කුමක්ද යන්න ආදරයෙන් පැහැදිලි කරන්න. දරුවාට ඇහුම්කන් දෙන්න. ඔහු එම වරද කළේ ඇයිදැයි විමසා බලා ඔහුගේ අදහස්වලට ඉඩක් දෙන්න.
* නීති සහ සීමා පැනවීම – දරුවාට තමන් සිටින ස්ථානයට ගැළපෙන ලෙස හැසිරිය යුතු ආකාරය කල්තියා පවසන්න. නීති කඩ කළහොත් ලැබෙන ප්රතිවිපාක (උදා: සෙල්ලම් කරන කාලය සීමා කිරීම) ගැන ඔවුන් දැනුවත් කරන්න.
* හොඳ හැසිරීම් අගය කිරීම – දරුවා යහපත් දෙයක් කළ විට එය අගය කරන්න. කුඩා ත්යාගයක් හෝ පැසසුමක් ඔවුන්ගේ යහපත් හැසිරීම් තවදුරටත් දිරිමත් කරයි.
වයසට ගැළපෙන කළමනාකරණය
දරුවාගේ වයස අනුව හැසිරීම් පාලනය කළ යුතු ආකාරය වෙනස් වේ.
* අවුරුදු 0 – 3 (කුඩා අවධිය) – දරුවන්ට හොඳ නරක තේරුම් ගැනීමට නොහැක. ඔවුන් වැරදි දේකට යොමු වන විට, ඔවුන්ගේ අවධානය වෙනත් දෙයකට යොමු කිරීම පමණක් ප්රමාණවත්ය.
* අවුරුදු 3 – 5 (පෙර පාසල් අවධිය) – ඉතා මෘදු ලෙස කරුණු කියා දෙන්න. යම් සෙල්ලමකින් ඔවුන්ව ඉවත් කර ගැනීමට කෑගසනවා වෙනුවට, “තව විනාඩි 10කින් ඉවර කරමු” වැනි කාල සීමාවක් ලබා දෙන්න.
* අවුරුදු 6 – 12 (පාසල් අවධිය) – දරුවාට ප්රතිඵල තේරුම් ගත හැකිය. එබැවින් වරදක් වූ විට තර්කානුකූලව කරුණු පැහැදිලි කරන්න. අවශ්ය නම් ඔවුන් ප්රිය කරන ක්රියාකාරකමක් කෙටි කාලයකට අහිමි කරන්න.
* අවුරුදු 12 – 18 (නව යොවුන් අවධිය) – මේ කාලයේ දී තරවටු කිරීම සම්පූර්ණයෙන්ම නතර කළ යුතුය. ඔවුන් සමඟ මිතුරෙකු මෙන් සාකච්ඡා කර ගැටලු විසඳා ගැනීමට මඟ පෙන්වන්න.
තරවටු කිරීමේ අහිතකර ප්රතිඵල
තදින් තරවටු කිරීම මගින් දරුවාගේ මානසිකත්වය බිඳ වැටේ. එයින් දෙමාපියන් කෙරෙහි බිය සහ වෛරය ඇති විය හැකිය. එමෙන්ම ආත්ම විශ්වාසය අඩු වීම, කාංසාව සහ විශාදය වැනි මානසික රෝගී තත්ත්වයන් පවා ඇති වීමේ අවදානමක් පවතී. වඩාත්ම භයානක කරුණ නම්, වැඩිහිටියන්ගේ ප්රචණ්ඩකාරී හැසිරීම් අනුකරණය කරමින් දරුවා ද අනාගතයේ ප්රචණ්ඩකාරී අයෙකු වීමයි.
එබැවින්, ඔබේ දරුවාගේ අනාගතය යහපත් කර ගැනීමට අදම ඔබේ හැසිරීම වෙනස් කරගන්න.
Call to Action (CTA)
මෙම ලිපිය ගැන ඔබ සිතන්නේ කුමක්ද? ඔබේ අදහස් අප හා බෙදාගන්න. මෙය ඔබේ මිතුරන් සහ පවුලේ අය සමඟත්, ඔබේ සමාජ මාධ්ය ගිණුම් වලත් share කර සංවාදයක් ආරම්භ කරන්න.
