බලයට එන්නට පෙර කියූ දේ බලයට ආ පසු අමතකද? දේශපාලනඥයින්ගේ ප්රතිපත්තිමය පරස්පරතා ගැන ගැඹුරු විමසුමක්.
“මේක තමයි දේශපාලනය” යැයි කියමින් අප බොහෝ දෙනා සැහැල්ලුවෙන් බැහැර කළ ද, ශ්රී ලාංකේය දේශපාලන කරළියේ නිරන්තරයෙන් රඟ දැක්වෙන “ද්විත්ව පිළිවෙත්” නාටකය රටේ අනාගතය සමග කෙරෙන බරපතළ සෙල්ලමකි. බලයේ සිටින විට එකක් කියා විපක්ෂයට ගිය විට තවෙකක් කීමත්, විපක්ෂයේදී දරදඬු ලෙස විවේචනය කළ දෑ බලයට පැමිණි පසු එලෙසින්ම ක්රියාත්මක කිරීමත් දැන් අපට සාමාන්ය දෙයක් බවට පත්ව තිබෙනවා.
මෙම ලිපියෙන් විමසා බලන්නේ, හුදෙක් බලය ලබා ගැනීමේ අරමුණින් ජනතාවගේ හැඟීම් සහ බුද්ධිය හෑල්ලුවට ලක් කරන මෙම දේශපාලන කුහකත්වය පිළිබඳවයි.
ඊයේ අදක්ෂකම, අද ගෝලීය අර්බුදය – වගකීම පැවරීමේ ද්විත්ව රංගනය
පසුගිය පාලන සමයේදී කොවිඩ්-19 වසංගතය, යුක්රේන-රුසියානු යුද්ධය වැනි ගෝලීය සාධක රටේ ආර්ථිකයට බලපෑම් කරන විට, එවක විපක්ෂයේ සිටි වත්මන් පාලකයෝ එය හැඳින්වූයේ “පාලකයන්ගේ අදක්ෂකම වසා ගැනීමට ගසන ලේන්සුවක්” ලෙසය. “ලෝක වෙළඳපොළේ මිල අපට අදාළ නැහැ, දක්ෂ පාලකයෙක් නම් ජනතාවට සහන දිය යුතුයි” යන්න ඔවුන්ගේ ප්රධාන තර්කය විය.
නමුත් අද, එම පිරිසම බලයේ සිටිමින්, ඉන්ධන මිල ඉහළ යෑමේ සිට ජීවන වියදම දක්වා සෑම ප්රශ්නයකටම පිළිතුර ලෙස “ගෝලීය අර්බුද” පෙන්වා දෙති. එදා පාලකයන්ගේ අදක්ෂකම ලෙස හැඳින්වූ දෙය, අද තමන්ගේ පාලනය යටතේ නොවැළැක්විය හැකි යථාර්ථයක් බවට පත්ව ඇත. මෙම පරස්පරය තුළ ගැබ්ව ඇත්තේ දේශපාලන වාසි සඳහා ඕනෑම තර්කයක් භාවිත කිරීමේ නිර්ලජ්ජී පිළිවෙතයි.
“සල්ලි නෑ කියන්න බෑ” සිට “ඉවසන්න” දක්වා – සහන දීමේ පරස්පරය
දරුණු වසංගත තත්ත්වයක් හමුවේ පවා, “ආණ්ඩුවකට සල්ලි නැතැයි කිව නොහැකියි, ඕනෑම මොහොතක ජනතාවට සහන දිය යුතුයි” යනුවෙන් වීදි බැස උද්ඝෝෂණය කළ නායකයින් අද ජනතාවගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ “රටේ තත්ත්වය තේරුම් ගෙන ඉවසන ලෙසට” ය. එදා සහන ඉල්ලා හඬ නැගූ කටවල් වලින්ම අද සහන දිය නොහැකි බවට සංඛ්යාලේඛන සහ දත්ත ඉදිරිපත් කරති. මෙය හුදෙක් තත්ත්වය පැහැදිලි කිරීමක් නොව, එදා ජනතා පීඩනය සිය බල ගමනට පඩිපෙළක් කරගත් ආකාරය මනාව පෙන්නුම් කරන්නකි.
නැවක් ඒමත් මහා මංගල්යයක්ද? – වගකීම සහ සංදර්ශනය
රටකට අවශ්ය ඉන්ධන, ගෑස් වැනි අත්යවශ්ය ද්රව්ය ගෙන්වීම රජයක මූලික වගකීමකි. එය සැමරිය යුතු ජයග්රහණයක් නොවේ. එහෙත්, බලයට ඒමට පෙර “ගෑස් නැවක්, තෙල් නැවක් එන එකත් දැන් නිව්ස් එකක් වෙලා” යැයි උපහාසයෙන් පැවසූ පිරිස්, අද වන විට එම නැව් පැමිණීම මහා ජයග්රහණ ලෙස සිය මාධ්ය ජාලා හරහා ප්රචාරය කරති. මෙය පාලනයේ අසාර්ථකත්වය වසා ගැනීමට යොදන සංදර්ශනයක් බවත්, ජනතාවගේ බුද්ධියට කරන නිගාවක් බවත් ඔවුන්ට අමතක වී තිබේ.
අවසානයේදී, විපක්ෂයේ සිටියදී විවේචනය කළ දේම බලයට පැමිණි පසු කිරීමට සිදුවීම දේශපාලනයේ යම්තාක් දුරකට ස්වභාවය විය හැකිය. එහෙත්, තමන් එදා දැක්වූ ස්ථාවරය වැරදි බව පිළිනොගෙන, ඒ සියල්ල සාධාරණීකරණය කිරීමට උත්සාහ කිරීම තුළින් හෙළිවන්නේ ප්රතිපත්තිමය බංකොලොත්භාවයයි. ජනතාව ලෙස අපට පැවරෙන වගකීම වන්නේ මෙම ද්විත්ව රංගනයන් අමතක නොකර, ඡන්දය දීමට පෙර මෙන්ම පසුව ද පාලකයන්ගේ ක්රියාකලාපය විමසිල්ලෙන් බැලීමයි.
