මියයන මිනිස්සු සහ නොමියෙන පොරොන්දු
“ලෝකයේ කොහේ මොන අර්බුදය තිබුණත්, ඒ බර ජනතාව පිට පටවන්නෙ නැතුව සහන දෙන්න ආණ්ඩුව දැනගන්න ඕනේ…”
බලය ඉල්ලා මැතිවරණ වේදිකා පුරා එදා දෝංකාර දුන් මේ වදන් අදටත් මෙරට පොදු ජනතාවගේ කන්වල රැව්පිළිරැව් දෙමින් පවතී. එහෙත්, එදා වේදිකාවේ සුන්දර වූ ඒ දේශපාලන ප්රකාශ, අද කුස්සියේ ලිප බිමට බාන්නට සිදුව ඇති සාමාන්ය ජනතාවට දෛවෝපගත විහිළුවක් වී හමාරය. ඩොලරයේ අගය ඉහළ යාම හමුවේ අත්යවශ්ය භාණ්ඩවල මිල ගණන් දරාගත නොහැකි ලෙස ඉහළ යද්දී, එදා දේශපාලනඥයන් දුන් “සහන පොරොන්දු” අද ජනතාව මතම පැටවෙන දරාගත නොහැකි “බරක්” බවට පත්ව ඇත. වේදිකාවේ මිය නොයන පොරොන්දු දෙස බලා, සැබෑ ලෝකයේ මිනිසුන් ජීවත් වීමට මංසොයමින් දිනපතා පීඩා විඳිති.
ආදායම එක තැන – වියදම අහසේ – ආර්ථිකයේ බිඳ වැටුණු සමතුලිතතාව
මෙම ආර්ථික අර්බුදයේ වඩාත්ම බිහිසුණු පැතිකඩ වන්නේ ජනතාවගේ ආදායම සහ වියදම අතර ඇති අගාධය දිනෙන් දින පුළුල් වීමයි. රුපියලේ අගය බාල්දු වීම හෙවත් පිරිහීමත් සමඟ, අප රටට ආනයනය කරනු ලබන අත්යවශ්ය ආහාර ද්රව්ය, බටහිර ඖෂධ වර්ග සහ ඉන්ධන මිල ඉහළ යාම නිතැතින්ම සිදු වන්නකි. එහෙත් සැබෑ ගැටලුව පවතින්නේ මෙතැන නොවේ; වෙළෙඳපොළේ භාණ්ඩ මිල සියයට සියයකින් හෝ දෙසියයකින් ඉහළ යද්දී, සාමාන්ය වැටුප් ලබන හෝ දෛනික ආදායම් උපයන ජනතාවගේ ආදායම (Income) එක ශතයකින් හෝ වැඩි නොවීම තුළය.
විශ්ලේෂණාත්මකව බලන කල, මෙම උද්ධමනකාරී (මිල මට්ටම් වේගයෙන් ඉහළ යන) තත්ත්වය සමාජයේ මධ්යම සහ පහළ පන්ති මුළුමනින්ම සූරාකෑමට ලක් කරයි. ආදායමට සාපේක්ෂව වියදම් රොකට් වේගයෙන් ඉහළ යාම නිසා අද මෙරට බහුතරයක් මිනිසුන්ට සිදුව ඇත්තේ දවසේ වේල් තුනෙන් එකක් හෝ දෙකක් මුළුමනින්ම අතහැර දැමීමටය. එපමණක් නොව, තම දරුවන්ගේ අනාගතය තීරණය කරන අධ්යාපන අවශ්යතා සහ අත්යවශ්ය සෞඛ්ය පහසුකම් පවා කපා හැරීමට මව්පියන්ට සිදු වී ඇත. මෙය හුදෙක් මහ බැංකුවේ හෝ මුදල් අමාත්යාංශයේ ආර්ථික සංඛ්යාලේඛන පිළිබඳ ප්රශ්නයක් නොව, ලාංකීය මිනිස් ජීවිතවල පැවැත්ම පිළිබඳ ලියවුණු සැබෑ ඛේදවාචකයකි.
විවේචනාත්මක දැක්ම – බලය ලබාගැනීමේ දේශපාලනය සහ පාලකයින්ගේ වගකීම
ඕනෑම රටක ආර්ථිකය ලෝක වෙළෙඳපොළේ හැසිරීම සහ ඩොලර් අනුපාතිකය මත දෝලනය වන බව සැබෑවකි. එය පොදු ආර්ථික විද්යා න්යායකි. එහෙත් පොදු ජනතාවගෙන් එල්ල වන විවේචනය සෘජුවම බලපාන්නේ ඒ සරල ආර්ථික න්යායට නොව, බලයට පත්වීමට පෙර මෙරට දේශපාලන පක්ෂ හැසිරුණු සහ පොරොන්දු දුන් ආකාරය පිළිබඳවයි. එදා “ලෝක අර්බුද ජනතාව පිට පටවන්නේ නැතැයි” පපුවට ගසා ගත් පාලකයින්, අද ඩොලරය ඉහළ යාම සහ ජාත්යන්තර අර්බුද පිටුපස සැඟවී තමන්ගේ මූලික වගකීමෙන් මිදීමට උත්සාහ කරති.
දැන් අප රට තුළ ප්රායෝගිකව සිදුවන්නේ කුමක්ද? එදා මැතිවරණ වේදිකාවල කී කතාවේ සහමුලින්ම ප්රතිවිරුද්ධ දෙයයි. ලෝක අර්බුදවල සියලු බර, කිසිදු සහනයක් හෝ සමාජ ආරක්ෂණ ක්රමවේදයක් නොමැතිව සෘජුවම පොදු ජනතාවගේ කරපිට පටවා ඇත.
රටක ආණ්ඩුවක් පවතින්නේ ජනතාවට බදු පිට බදු ගසමින්, බඩු මිල සහ සේවා ගාස්තු ඉහළ යන දෙස බලා සුසුම් හෙළීමට නොවේ. මෙවැනි අර්බුදකාරී මොහොතක.
* දේශීය නිෂ්පාදකයා සහ ගොවියා දිරිමත් කරමින් සුරක්ෂිත කිරීම
* අනවශ්ය සහ නාස්තිකාරී රාජ්ය වියදම් වහාම කපාහැරීම
* පීඩාවට පත් ජනතාවට සෘජු සහ ක්ෂණික සහන සැලසීමේ උපායමාර්ගික වැඩපිළිවෙළක් ක්රියාවට නැංවීම
ආණ්ඩුවක් සතුව තිබිය යුතු මූලිකම ලක්ෂණ මේවාය. එසේ නොමැතිව, බලය ලබාගැනීමට පෙර සුන්දර පොරොන්දු සාගරයක් පෙන්වා, බලය ලැබුණු පසු “ඩොලරය ඉහළ ගිය නිසා අපට කරන්න දෙයක් නැතැයි” කීම පාලකයින්ගේ අසාර්ථකත්වය සහ ජනතාව මුළා කිරීමක් හැර අන් කිසිවක් නොවේ. පාලකයන් වහාම තේරුම් ගත යුත්තේ, මෙරට පොදු ජනතාවගේ ඉවසීමේ සීමාව ද දිනෙන් දින ඉහළ යන ඩොලරය මෙන්ම ඕනෑම මොහොතක පුපුරා යා හැකි අවදානම් සහගත මට්ටමකට ළඟා වී ඇති බවයි.
Call to Action (CTA)
මෙම ලිපිය ගැන ඔබ සිතන්නේ කුමක්ද? ඔබේ අදහස් අප හා බෙදාගන්න. මෙය ඔබේ මිතුරන් සහ පවුලේ අය සමඟත්, ඔබේ සමාජ මාධ්ය ගිණුම් වලත් share කර සංවාදයක් ආරම්භ කරන්න.
