පසුගිය දින කිහිපය පුරාම මෙරට දේශපාලන කරළිය තුළ මෙන්ම සමාජ මාධ්ය අවකාශය තුළද දැඩි කතාබහට ලක්වූ මාතෘකාවක් වූයේ ආණ්ඩුවේ මැති ඇමතිවරුන් විසින් ගොවි ජනතාව ඉලක්ක කර ගනිමින් සිදු කරන ලද විවිධ ප්රකාශයන්ය. ගොවි නායකයන් ‘කසිප්පුකාරයන්’ ලෙස හැඳින්වීම, උද්ඝෝෂණ කරන්නේ ගොවීන් නොව ‘වෙස්වලාගත් විපක්ෂයේ පිරිස්’ බව පැවසීම, සහ මෙරට සාම්ප්රදායික ගෞරවණීය කියමනක් වූ “මඩ සෝදා ගත් කල ගොවියා රජකමටත් සුදුසුයි” යන්න යල්පැනගිය එකක් ලෙස බැහැර කිරීම ඒ අතර ප්රධාන වේ. වඩාත්ම ආන්දෝලනාත්මක ප්රකාශය වූයේ, රජවිය හැක්කේ හැම ගොවියාටම නොව ඉහළ කුලවල ගොවීන්ට පමණක් බවට කැබිනට් මාධ්ය ප්රකාශක ඇමති නලින්ද ජයතිස්ස විසින් කරන ලදැයි කියන ප්රකාශයයි.
බැලූ බැල්මට මේවා ඇතැම් දේශපාලනඥයන්ගේ කටවරද්දා ගැනීම් හෝ ඔවුන්ගේ විනය පිරිහීමේ ලක්ෂණ ලෙස පෙනී යා හැකිය. එහෙත්, පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ අධ්යාපන ලේකම් පුබුදු ජයගොඩ පෙන්වා දෙන්නේ මෙලෙස ගොවීන්ට අපහාස කිරීම හුදු අහම්බයක් නොව, දීර්ඝකාලීන දේශපාලන සහ ආර්ථික ව්යාපෘතියක සූක්ෂ්ම කොටසක් බවයි.
අභිමානය කෙලෙසීමේ දේශපාලන ව්යාපෘතිය
මෙම ප්රකාශයන් පිටුපස ඇති සැබෑ අරමුණ කුමක්ද? පුබුදු ජයගොඩට අනුව, මෙහි මූලික ඉලක්කය වන්නේ ගොවියා සතු වෘත්තීය සහ සංස්කෘතික අභිමානය ක්රමයෙන් නැති කර දැමීමයි. ශ්රී ලංකාව ඇතුළු ලෝකයේ බොහෝ රටවල සුළු හා මධ්ය පරිමාණ ගොවීන් ගොවිතැන් කරන්නේ හුදෙක් වාණිජමය ලාභ උපයීමේ පරමාර්ථයෙන්ම නොවේ. එය ඔවුන්ගේ ජීවන රටාව, සංස්කෘතිය සහ පරම්පරාගත උරුමය හා බැඳී පවතින්නකි.
ඉංග්රීසි බසින් ‘Agriculture’ යන වචනය බිහිවී ඇත්තේම ‘පොළොව ආශ්රිත සංස්කෘතියක්’ යන අර්ථයෙනි. මේ නිසා ගොවිතැන පාඩු ලබන තත්ත්වයකදී පවා ගොවීන් තම කුඹුරෙන්, හේනෙන් ඉවත් නොවී රැඳී සිටින්නේ මෙම සංස්කෘතික අභිමානය නිසාවෙනි. මහා පරිමාණ ව්යාපාරික සමාගම්වලට ආහාර නිෂ්පාදන ක්ෂේත්රයේ ඒකාධිකාරය තහවුරු කර ගැනීමට නම්, මුලින්ම මෙම සුළු හා මධ්ය පරිමාණ ගොවියා පොළොවෙන් පලවා හැරිය යුතුය. ඒ සඳහා ඔවුන්ගේ අභිමානය විහිළුවක් බවට පත් කර, ගොවිතැන කෙරෙහි කලකිරීමක් ඇති කිරීම මෙම දේශපාලන ව්යාපෘතියේ උපායමාර්ගයයි.
‘හරිත විප්ලවයේ’ සිට ‘කෘෂි ව්යාපාරය’ (Agribusiness) දක්වා
දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු කාලයේ සිටම මහා ප්රාග්ධනය ලෝකයේ ආහාර නිෂ්පාදන ක්ෂේත්රය ආක්රමණය කිරීමට උත්සාහ කළේය. ලෝක ජනගහනයෙන් බිලියන 3ක් පමණ වන සුළු හා මධ්ය පරිමාණ ගොවීන් හෙක්ටයාර පහට වඩා අඩු බිම් කඩවල වගා කරමින්, සමස්ත ලෝක ආහාර නිෂ්පාදනයෙන් 80%ක්ම සපුරාලනු ලබයි. ආහාර යනු මිනිසාට අත්යවශ්යම සාධකයක් බැවින්, මෙය මහා සමාගම්වලට විශාල ලාභ උල්පතකි.
මින් පෙර ‘හරිත විප්ලවය’ නමින් සිදු කළේද කෘෂි යෙදවුම් රසායනිකකරණය කර, නිෂ්පාදන පිරිවැය ඉහළ නැංවීමයි. එමගින් ගොවිතැන අතිශය පාඩු ලබන තත්ත්වයකට පත් කළද ගොවීන් වෘත්තිය අත්හැරියේ නැත. යහපාලන ආණ්ඩු සමයේදී ‘Agriculture’ වෙනුවට ‘Agribusiness’ (කෘෂි ව්යාපාර) සංකල්පය හඳුන්වා දෙමින් උත්සාහ කළේද මෙම සාම්ප්රදායික සංස්කෘතිය බිඳ දැමීමටයි. වත්මන් ජාතික ජන බලවේගය ආණ්ඩුවද ගමන් කරමින් සිටින්නේ එම පැරණි නව ලිබරල් ආර්ථික මාවතේම බවත්, ඔවුන් දැන් ක්රියාවට නංවන්නේ එම ව්යාපෘතියේ දෙවන අදියර බවත් ජයගොඩ මහතා චෝදනා කරයි.
එකම අත්තේ වසන දියවන්නාවේ පක්ෂ
මෙම ගැටලුවේ ඇති වඩාත්ම කනගාටුදායක තත්ත්වය නම්, පාර්ලිමේන්තු විපක්ෂයද මෙම ප්රශ්නයේ සැබෑ බරපතලකම මතු නොකිරීමයි. ඔවුන් මෙම මහා ආර්ථික කුමන්ත්රණය සාකච්ඡාවට බඳුන් කරනු වෙනුවට, එය හුදු ‘කුල ප්රශ්නයක්’ හෝ ‘කසිප්පු ප්රශ්නයක්’ ලෙස ලඝු කිරීමට උත්සාහ කරයි. මෙයින් පැහැදිලි වන්නේ පාර්ලිමේන්තුවේ සිටින ආණ්ඩුව සහ විපක්ෂය යන දෙපාර්ශවයම මෙම මහා සමාගම් ගැති ආර්ථික ව්යාපෘතියේම කොටස්කරුවන් බවයි.
විසඳුම ඇත්තේ කොතැනද?
මෙම තත්ත්වයෙන් ගොවි ජනතාව සහ රටේ ආහාර ස්වෛරීභාවය බේරා ගැනීමේ යතුර පවතින්නේ දියවන්නාවෙන් (පාර්ලිමේන්තුවෙන්) පිටත ගොඩනැගෙන මහජන බලවේගයක් තුළය. ගොවියාගේ අරගලය හුදෙක් ගොවියාට පමණක් සීමා වූවක් නොවිය යුතුය. මක්නිසාද යත්, ආහාර මිල ඉහළ යාම සහ එහි ගුණාත්මකභාවය රටේ සමස්ත ජනතාවටම බලපාන බැවිනි.
එබැවින් මෙම ගොවි අරගලය ජයග්රහණය කරවීම සඳහා කම්කරු ව්යාපාර මෙන්ම රටේ ‘බත් කන සියලුම ජනතාව’ එකා වන්ව පෙළ ගැසී සහයෝගීතාවය දැක්විය යුතු කාලය එළඹ ඇත.
Call to Action (CTA)
මෙම ලිපිය ගැන ඔබ සිතන්නේ කුමක්ද? ඔබේ අදහස් අප හා බෙදාගන්න. මෙය ඔබේ මිතුරන් සහ පවුලේ අය සමඟත්, ඔබේ සමාජ මාධ්ය ගිණුම් වලත් share කර සංවාදයක් ආරම්භ කරන්න.
