රටේ අර්බුදය හමුවේ රනිල් වික්රමසිංහට නැවත රට භාරගැනීමට සිදුවේද? මේ, ඒ පිටුපස ඇති දේශපාලන කතාවේ ගැඹුරු විමසුමයි.
“රටේ පවතින අර්බුදය කළමනාකරණය කිරීමට හිටපු ජනාධිපති රනිල් වික්රමසිංහ මහතාට යළිත් රට භාරගැනීමට සිදුවනු ඇත,” යනුවෙන් එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී සමන් රත්නප්රිය මහතා කළ ප්රකාශය ශ්රී ලංකාවේ දේශපාලන කරළියේ නව කතාබහක් ඇති කර තිබේ. මෙය හුදෙක් එක් පුද්ගලයෙකුගේ ප්රකාශයක් ලෙස බැහැර කළ නොහැකිය. එය එක් අතකින් වත්මන් ආණ්ඩුවේ දැවැන්ත අසමත්භාවය පිළිගැනීමක් වන අතර, අනෙක් අතට, විකල්ප නායකත්වයක් සඳහා දේශපාලන අවකාශයක් නිර්මාණය කිරීමේ උත්සාහයක් ලෙසද පෙනී යයි.
ඇයි මෙවැනි කතාවක් දැන් කරළියට එන්නේ?
මේ ප්රශ්නයට පිළිතුර පැහැදිලියි. වත්මන් ආණ්ඩුවේ ප්රතිපත්තිමය බිඳවැටීම සහ ආර්ථික කළමනාකරණයේ අසමත්කම නිසා ඇති වූ දැවැන්ත මහජන පීඩනය, විකල්ප විසඳුම් සෙවීමට සමාජය පොළඹවා තිබේ.
* ආර්ථිකය කඩාවැටීම – ඉතිහාසයේ දරුණුතම ණය අර්බුදය, විදේශ විනිමය සංචිත සිඳී යාම, අහස උසට නැගි උද්ධමනය සහ ඉන්ධන, ගෑස්, ඖෂධ වැනි අත්යවශ්ය දේවල හිඟය ආණ්ඩුවේ අසාර්ථකත්වය ප්රායෝගිකවම ඔප්පු කර ඇත. ජනතාවගේ දෛනික ජීවිතය දරාගත නොහැකි මට්ටමකට පත්ව තිබේ.
* ප්රතිපත්තිමය ව්යසන – කාබනික පොහොර ප්රතිපත්තිය වැනි හිතුවක්කාරී, අධ්යයනයකින් තොරව ගත් තීන්දු, රටේ කෘෂිකර්මාන්තය සහ ආහාර සුරක්ෂිතතාව බරපතල අනතුරකට හෙළීය.
* ජනතා විශ්වාසය බිඳවැටීම – බලයට එනවිට දුන් පොරොන්දු ඉටු කිරීමට අපොහොසත් වීම සහ ජනතා පීඩනයට විසඳුම් දීමට නොහැකි වීම නිසා ආණ්ඩුව කෙරෙහි පැවති විශ්වාසය සම්පූර්ණයෙන්ම බිඳ වැටී ඇත.
මෙවන් පසුබිමක, පසුගිය මැතිවරණයේදී ජනතාව විසින් දරුණු ලෙස පරාජය කරන ලද නායකයෙකු පවා “ගැලවුම්���ාරයෙකු” ලෙස යළි කරළියට ගෙන ඒමට තරම් දේශපාලන අවකාශයක් නිර්මාණය වීම පුදුමයට කරුණක් නොවේ.
රනිල්ට ඇත්තටම රට භාරගන්න පුළුවන්ද?
මෙය සරලව “ඔව්” හෝ “නැහැ” ලෙස පිළිතුරු දිය හැකි ප්රශ්නයක් නොවේ. එහි හැකියාවන් මෙන්ම විශාල බාධක ද පවතී.
ඔහුට පක්ෂව කතා කරන කරුණු
* අත්දැකීම් සහ ජාත්යන්තර සබඳතා – රනිල් වික්රමසිංහ මහතාට ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදල (IMF), ලෝක බැංකුව සහ බටහිර රටවල් සමඟ කටයුතු කිරීමේ පුළුල් අත්දැකීමක් තිබේ. වත්මන් ණය අර්බුදය විසඳා ගැනීමට එවැනි සබඳතා සහ පිළිගැනීම තීරණාත්මක සාධකයක් විය හැකිය.
* තාක්ෂණවේදී ප්රතිරූපය (Technocratic Image) – ජනප්රියවාදී දේශපාලනයට වඩා, ප්රතිපත්ති මත පදනම් වූ පාලකයෙකු ලෙස ඔහුට ප්රතිරූපයක් ඇත. රට දැඩි අර්බුදයක පවතින විට, ජනප්රිය නොවන නමුත් අවශ්ය ආර්ථික ප්රතිසංස්කරණ කිරීමට ඔහු මැලි නොවන බවට මතයක් පවතී.
නමුත්, පාර හරහා ඇත්තේ විශාල බාධක
* ජනවරමක් නොමැති වීම – මෙය ඔහු මුහුණ දෙන විශාලතම බාධකයයි. 2020 මහ මැතිවරණයෙන් එක්සත් ජාතික පක්ෂය ඉතිහාසයේ දරුණුතම පරාජය ලැබූ අතර, රනිල් වික්රමසිංහ මහතාට තම ආසනය පවා අහිමි විය. ඔහු පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණියේ ජාතික ලැයිස්තුව හරහාය. ප්රජාතන්ත්රවාදීව ප්රතික්ෂේප වූ නායකයෙකුට රටේ බලය භාරගැනීම සදාචාරාත්මකව සහ දේශපාලනිකව අතිශය අභියෝගාත්මක ය.
* ජනතා අප්රසාදය – ඔහුගේ පාලන කාලවලදී සිදු වූ මහ බැංකු බැඳුම්කර සිද්ධිය වැනි සිදුවීම් හේතුවෙන් ඔහු කෙරෙහි ජනතාව තුළ තවමත් දැඩි අප්රසාදයක් පවතී. ජනතාවගෙන් දුරස් වූ “එලීටයේ” නායකයෙකු ලෙස ඔහුට නිරන්තරයෙන් චෝදනා එල්ල වේ.
* බලයට ඒමේ මාවත – ඔහු බලයට එන්නේ කෙසේද? ජාතික ආණ්ඩුවක් හරහාද? අන්තර්වාර පාලනයක් හරහාද? ඒ සඳහා වත්මන් ආණ්ඩුවේ සහ පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතරයකගේ සහාය අවශ්ය වේ. බලයේ සිටින පක්ෂයක්, තමන් විසින්ම බලය වෙනත් කෙනෙකුට පවරා දීම සිතාගැනීමටත් අපහසුය.
නිගමනය – පුද්ගලයන් නොව, පද්ධතියේ අර්බුදය
සමන් රත්නප්රියගේ ප්රකාශය හුදෙක් පුද්ගලික මතයක් නොවේ. එය “මේ අර්බුදය විසඳිය හැක්කේ අපේ නායකයාට පමණයි” යන ශ්රී ලංකාවේ දේශපාලනයේ දිරාපත් වූ සටන් පාඨය යළි පණ ගැන්වීමකි.
මෙම තත්ත්වය අපේ දේශපාලනයේ ගැඹුරුම අර්බුදය ඉස්මතු කරයි. පද්ධතිමය වෙනසක් වෙනුවට පුද්ගලයන් මත යැපීම. රට අර්බුදයට ගිය සෑම විටම, අපි නව ප්රතිපත්ති හෝ ක්රමවේද වෙනුවට “ගැලවුම්කාරයෙකු” සෙවීමට පෙළඹෙමු. අවසානයේදී, රනිල් වික්රමසිංහ මහතාගේ නැවත පැමිණීම යනු ඉතා දුරස්ථ හැකියාවකි. නමුත් එය සිදු වුවහොත්, එය ශ්රී ලංකාවේ ප්රශ්නවලට සැබෑ විසඳුම නොව, නව නායකත්වයක් බිහි කිරීමට අපේ දේශපාලන ක්රමයට ඇති නොහැකියාව පෙන්වන තවත් එක් රෝග ලක්ෂණයක් පමණක් වනු ඇත.
Call to Action (CTA)
මෙම විමසුම පිළිබඳ ඔබේ අදහස කුමක්ද? ඔබ රනිල් වික්රමසිංහ මහතාගේ නැවත පැමිණීමක් අපේක්ෂා කරනවාද? නැද්ද? ඔබේ මතය පහතින් comment කරන්න. මෙම වැදගත් සාකච්ඡාවට දායක වීමට ඔබේ මිතුරන් සමඟත්, සමාජ මාධ්ය ජාලාවලත් share කරන්න.
