බන්ධනාගාර නොසන්සුන්තාව සහ නීතියේ ආධිපත්යය – අනුකම්පාව සහ වගකීම අතර රේඛාව
මීගමුව සහ මහර බන්ධනාගාර සංකීර්ණයන් මුල් කරගනිමින් මෑතකදී වාර්තා වූ නොසන්සුන්කාරී සිදුවීම් පෙළත් සමඟින්, සමස්ත බන්ධනාගාර පද්ධතියේ ආරක්ෂාව මෙන්ම රැඳවියන්ගේ පවුල්වල හැසිරීම් රටාව පිළිබඳව ද සමාජය තුළ දැඩි කතිකාවතක් නිර්මාණය වී තිබේ.
රැඳවියන්ගේ ආරක්ෂාව සහ සුබසාධනය උදෙසා ඔවුන්ගේ ඥාතීන් දක්වන උනන්දුව යම් තාක් දුරකට සානුකම්පිතව දෙස බැලිය හැකි වුවද, බන්ධනාගාර පරිශ්රයන් ඉදිරිපිට නොසන්සුන් ලෙස හැසිරීම, කෑකෝ ගැසීම සහ නිලධාරීන්ට අභියෝග කිරීම තුළින් මතුවන්නේ නීතියේ ආධිපත්යයට එල්ල වන බරපතල තර්ජනයකි.
දහම් පාසල් නොවන බන්ධනාගාර සහ සාපරාධී වගකීම
බන්ධනාගාරගතව සිටින පුද්ගලයන් යනු සමාජීය වශයෙන් යම් වැරදි, චෝදනා හෝ අපරාධ සම්බන්ධයෙන් නීතිමය ක්රියාමාර්ගයන්ට යටත්ව සිටින පිරිසකි. සරලවම පැවසුවහොත් බන්ධනාගාරයක් යනු දහම් පාසලක් හෝ පරිත්යාගශීලී ආයතනයක් නොවේ. පවුලක දරුවෙකු හෝ සාමාජිකයෙකු යම් අපරාධයකට යොමුවූ විට ඒ පිළිබඳව මුලින්ම ලැජ්ජා විය යුත්තේ සහ කණගාටු විය යුත්තේ ද එම පවුලේ සාමාජිකයන්මය.
එසේ තිබියදී, තම ඥාතියා කළ වරද සම්පූර්ණයෙන්ම අමතක කරමින් බන්ධනාගාර පරිශ්රයන් ඉදිරිපිට කලහකාරී ලෙස හැසිරීම මගින් සිදුවන්නේ, රාජකාරියේ නියුතු නිලධාරීන්ට බාධා පැමිණවීම සහ පවතින ගැටලුව තවදුරටත් උග්ර කිරීම පමණි.
“අපේ පුතා කුඩු බොන්නේ ආණ්ඩුවේ සල්ලිවලින් නෙවෙයි!” – තර්කයේ ඇති බරපතලකම
මෙම නොසන්සුන්කාරී තත්ත්වයන් අතරතුර එක් රැඳවියෙකුගේ මවක් විසින් කරන ලද ප්රකාශයක් සමාජයේ දැඩි අවධානයට ලක් විය. “අපේ පුතා කුඩු බොන්නේ ආණ්ඩුවේ සල්ලිවලින් නෙවෙයි, ඉතින් ආණ්ඩුවට තියෙන අමාරුව මොකක්ද?” යන්න ඇය නැගූ තර්කයයි.
මෙවැනි අදහස් සමාජගත වීම තුළින් පැහැදිලි වන්නේ මත්ද්රව්ය භාවිතය සහ අපරාධ සම්බන්ධයෙන් සමාජයේ ඇතැම් කොටස් තුළ පවතින බරපතල නොදැනුවත්කම සහ නීතිමය අවබෝධයේ මදකමයි.
* සමාජීය බලපෑම – මත්ද්රව්ය භාවිතය යනු තනි පුද්ගලයෙකුට හෝ පවුලකට පමණක් සීමා වන දෙයක් නොවේ. එය සොරකම, violent crime, පවුල් සංස්ථාවන් බිඳවැටීම සහ මතුවන අනාගත පරම්පරාව විනාශ කරන සමාජ ව්යසනයකි.
* රජයේ වගකීම – නීතිය ක්රියාත්මක වන ආයතන මත්ද්රව්යවලට එරෙහිව ක්රියා කරන්නේ යම් පුද්ගලයෙකු සමඟ පෞද්ගලික වෛරයකින් නොවේ. සමස්ත මහජනතාවගේම ආරක්ෂාව, සෞඛ්යය සහ අනාගතය තහවුරු කිරීමේ මූලික රාජ්ය වගකීම පෙරදැරි කරගෙන ය.
ඉදිරි මග – සමාජීය වගකීම සහ පරිවර්තනය
බන්ධනාගාරයක් යනු හුදෙක් දඬුවම් දෙන ස්ථානයක් පමණක් නොව, වැරදිකරුවන් පුනරුත්ථාපනය කර යහපත් පුරවැසියන් ලෙස නැවත සමාජගත කිරීමට උත්සාහ කරන ස්ථානයකි. මෙහිදී ප්රධාන පාර්ශ්ව කිහිපයක වගකීම මතු වේ.
1. පවුලේ වගකීම – රැඳවියන්ගේ ඥාතීන් කළ යුත්තේ බන්ධනාගාර නිලධාරීන් සමඟ ගැටුම් ඇති කරගැනීම නොව, තම සමීපතමයන් එම වරදින් මුදවා ගැනීමටත්, පුනරුත්ථාපන ක්රියාවලියට උපරිම සහාය දැක්වීමත්ය.
2. නීතියට ගරු කිරීම – ආවේගශීලී ලෙස වීථි බැස කෑකෝ ගැසීමෙන් සිදුවන්නේ පවතින ගැටලුව තවදුරටත් සංකීර්ණ වී, තමන්ටද අලුතින් නීතිමය ගැටලුවලට පැටලීමට සිදුවීමයි.
සමාජයක නීතිය සහ සාමය පවත්වාගෙන යා හැක්කේ නීතිය ක්රියාත්මක කරන ආයතනවලට අවශ්ය සහයෝගය දැක්වීමෙනි. වැරදි කළවුන් ආරක්ෂා කිරීමට දැඟලීමට වඩා, තම නිවසින්ම යහපත්, නීතිගරුක පුරවැසියෙකු බිහිකිරීමට කටයුතු කිරීම සෑම පවුලකම ප්රධාන වගකීම විය යුතුය.
Call to Action (CTA)
මෙම ලිපිය ගැන ඔබ සිතන්නේ කුමක්ද? ඔබේ අදහස් අප හා බෙදාගන්න. මෙය ඔබේ මිතුරන් සහ පවුලේ අය සමඟත්, ඔබේ සමාජ මාධ්ය ගිණුම් වලත් share කර සංවාදයක් ආරම්භ කරන්න.
