මෙය “Lanka Voice” යූටියුබ් නාලිකාව සමඟ පැවැත්වූ සම්මුඛ සාකච්ඡාවකින් උපුටා ගන්නා ලද්දකි.
රටක නීතියේ ආධිපත්යය, විනිවිදභාවය සහ අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය යනු ප්රජාතන්ත්රවාදී පාලන තන්ත්රයක කොඳුනාරටියයි. ජාතික ජන බලවේග (NPP) රජය බලයට පත්වීමට පෙර ජනතාවට ලබාදුන් ප්රධානතම පොරොන්දුවක් වූයේ “නීතිය මත පාලනයක් සහ සමප්රවේශී අධිකරණ පද්ධතියක්” ස්ථාපිත කරන බවයි. එමෙන්ම සාධාරණ හා සමාන ලෙස නීතියේ රැකවරණය සැලසීමත්, පාලනයේ කාර්යක්ෂමතාව සහ ජනතා විශ්වාසය ගොඩනැගීමත් ඔවුන්ගේ ප්රතිපත්ති ප්රකාශයේ ප්රමුඛ තැනක් ගත්තේය.
කෙසේ වෙතත්, වර්තමානය වන විට මෙම සදාචාරාත්මක හා නීතිමය පොරොන්දු බරපතල ලෙස අභියෝගයට ලක්වෙමින් පවතින බවට දේශපාලන හා නීති ක්ෂේත්රයේ දැඩි කතාබහක් නිර්මාණය වී තිබේ. විශාලතම ආන්දෝලනයකට තුඩු දී ඇත්තේ ඉහළ අධිකරණවල (ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය සහ අභියාචනාධිකරණය) විනිශ්චයකාරවරුන්ගේ විශ්රාම යෑමේ වයස් සීමාව දීර්ඝ කිරීමට ආණ්ඩුව දරන උත්සාහය සහ ඉහළ අධිකරණවල පවතින පුරප්පාඩු දිගින් දිගටම නොපුරවා තබාගැනීමේ ක්රියාපටිපාටියයි.
විධායකයේ තීරණය පිටුපස ඇති සැබෑ යටි අරමුණ කුමක්ද?
ජාතික දකුණ සංවිධානයේ නායකත්ව මණ්ඩල සාමාජික, ජ්යෙෂ්ඨ නීතිඥ ශිරාල් ලක්තිලක මහතා පෙන්වා දෙන්නේ මෙම පියවර සරල හෝ පරිපාලනමය තීරණයක් නොවන බවයි. යම් දෙයක් නීතිය හමුවේ සෘජුව කිරීමට නොහැකි වූ විට, එය වක්ර ආකාරයෙන් කිරීමට උත්සාහ කිරීම ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා දර්ශනයට අනුව “ව්යාජ ව්යවස්ථා සම්පාදනයක්” (Doctrine of Colorable Legislation) ලෙස සැලකේ. වෙනත් වචනවලින් කිවහොත්, මෙය ව්යවස්ථාපිත වංචාවකි.
අතීතයේ සිටම බලයේ සිටි විවිධ ආණ්ඩු තමන්ගේ දේශපාලන පැවැත්ම සහ බලය තහවුරු කරගැනීම සඳහා ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව අභිමත පරිදි සංශෝධනය කළ ආකාරය අප දැක ඇත. ජේ.ආර්. ජයවර්ධන මහතාගේ පාලන සමයේ සිට මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ 18 වන සංශෝධනය සහ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාගේ 20 වන සංශෝධනය දක්වාම සිදුවූයේ දේශපාලනමය වාසි තකා උත්තරීතර ව්යවස්ථාව කෙලෙසීමයි. වර්තමාන රජයද එම අඩිපාරේම යමින්, තමන්ට වාසිදායක ලෙස අධිකරණ පද්ධතියේ වෙනස්කම් කිරීමට උත්සාහ කරන්නේද යන්න දැන් ප්රබල ලෙස ප්රශ්න කෙරේ.
අධිකරණ පුරප්පාඩු නොපිරවීම සහ විනිසුරුවරුන්ගේ අයිතීන්
ජනාධිපතිවරයා විසින් පාර්ලිමේන්තුවේදී කරන ලද ප්රකාශයකට අනුව, පහළ උසාවිවල සිට පියවරෙන් පියවර පත්කිරීම් සිදුකරන තෙක් ඉහළ අධිකරණවල පුරප්පාඩු නොපුරවන බව සඳහන් විය. නමුත් මෙය නීතිමය වශයෙන් අතිශය තර්ක විරෝධී උපදෙසකි. පහළ අධිකරණවල මහේස්ත්රාත්වරුන් පත්කිරීම අධිකරණ සේවා කොමිෂන් සභාව (JSC) මගින් සිදුවන අතර, ඉහළ අධිකරණවලට විනිසුරුවරුන් පත්කිරීම ජනාධිපතිවරයාගේ යෝජනාව මත ව්යවස්ථාදායක සභාව මගින් සිදුකරනු ලබයි.
මේ හේතුවෙන්,
* සාධාරණ අපේක්ෂාවන් (Legitimate Expectations) බිඳවැටීම – ඉහළ අධිකරණවල තනතුරු පුරප්පාඩුව පැවතුණද, එම උසස්වීම් ලැබීමට සුදුසුකම් ඇති මහාධිකරණ හා අභියාචනාධිකරණ විනිසුරුවරුන්ට තමන්ගේ වෘත්තීය ජීවිතයේ ඉදිරියට යාමට ඇති අවස්ථාව අහිමි වේ.
* මූලික අයිතිවාසිකම් කඩවීම – සුදුසුකම් තිබියදීත් උසස්වීම් නොලැබී විශ්රාම යාමට සිදුවීම මගින් ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ 12(1) වගන්තිය යටතේ තහවුරු කර ඇති සමානත්වයේ අයිතිය කඩවීමක් සිදුවේ.
හොරු ඇල්ලීමද, නැතහොත් දේශපාලන පළිගැනීමද?
වර්තමාන රජය නීතිය ක්රියාත්මක කරමින් දූෂිතයන්ට එරෙහිව පියවර ගන්නා බව පෙන්වීමට උත්සාහ කළද, එහි යටි අරමුණ දේශපාලන ප්රතිවාදීන් මර්දනය කිරීම සහ ඉදිරි මැතිවරණ ඉලක්ක කරගනිමින් ඔවුන්ගේ දේශපාලන අනාගතය අඩපණ කිරීම බවට බරපතල චෝදනාවක් එල්ල වේ. නීතිය උපකරණයක් ලෙස භාවිත කරමින් (Weaponization of the Rule of Law) ප්රතිවාදීන් සිරගත කිරීම හෝ සමාජය හමුවේ අපකීර්තියට පත්කිරීම මගින් තමන්ගේ විධායක බලය තවදුරටත් රැකගැනීමට ආණ්ඩුව උත්සාහ දරයි.
ප්රජාතන්ත්රවාදී රටක බලය ලබාගැනීම මෙන්ම “අත්හැරීම” ප්රගුණ කිරීමද අත්යවශ්ය වේ. වසර පහක ධුර කාලයකින් පසුව ජනතාවගේ කැමැත්තෙන් නැවත බලයට පත්වීමට කටයුතු කිරීම මිස, ව්යවස්ථාමය වංගු ගසමින් සහ අධිකරණ පද්ධතිය තම මතයට නතුකර ගැනීමට උත්සාහ කිරීම මගින් සිදුවන්නේ රටේ අනාගත ජාත්යන්තර කීර්තිනාමයට සහ ප්රජාතන්ත්රවාදී පදනමට දැඩි හානියක් සිදුවීමයි.
අපගේ විනිශ්චය
සදාචාරාත්මක දේශපාලනයක් තෝරාගත් ජනතාවට, ආණ්ඩුවේ මෙවැනි පියවරයන් නිසා ඇතිවන්නේ දැඩි කලකිරීමකි. කෙටි කාලීන දේශපාලන වාසි උදෙසා රටේ උත්තරීතර නීතිය සහ අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය සමඟ සෙල්ලම් කිරීම අනාගතයේදී රට බරපතල ව්යවස්ථාපිත අර්බුදයකට ඇද දැමීමට හේතු විය හැක.
Call to Action (CTA)
මෙම ලිපිය ගැන ඔබ සිතන්නේ කුමක්ද? ඔබේ අදහස් අප හා බෙදාගන්න. මෙය ඔබේ මිතුරන් සහ පවුලේ අය සමඟත්, ඔබේ සමාජ මාධ්ය ගිණුම් වලත් share කර සංවාදයක් ආරම්භ කරන්න.
