ශ්රී ලංකාවේ දේශපාලන කරළිය තුළ අපට නිතරම අසන්නට ලැබෙන, එහෙත් දැන් මහජනතාවට හොඳටම හුරුපුරුදු “සම්භාව්ය” දේශපාලන උපක්රමයක් තිබේ. එනම්, පාලන බලය හිමි පාර්ශවයන් තමන්ගේ පාලන සීමාවන් තුළ සිදුවන අසාර්ථකත්වයන්, පරිපාලන දුර්වලතාවයන් හෝ හදිසි නොසන්සුන්කාරී තත්ත්වයන් සියල්ල “විපක්ෂයේ කුමන්ත්රණ” ලෙස හංවඩු ගැසීමයි.
මෑතකදී මීගමුව බන්ධනාගාරය තුළ ඇති වූ ගැටුම්කාරී තත්ත්වය සම්බන්ධයෙන් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී චන්දන සූරියආරච්චි සිදුකළ ප්රකාශය ද මේ සඳහා කදිම උදාහරණයකි. බන්ධනාගාරය ඇතුළේ සිදුවන නොසන්සුන්කාරීත්වය සහ පිටත සිටින විපක්ෂ කණ්ඩායම් රජයට එරෙහිව ගෙන යන ප්රචාරයන් අතර පැහැදිලි සබඳතාවක් “බැලූ බැල්මටම” පෙනෙන්නට තිබෙන බව ඔහු ප්රකාශ කර තිබේ.
නමුත් වර්තමාන බුද්ධිමත් පුරවැසියාට මෙවැනි ප්රකාශ දකින විට සිනහ යන්නේ නිතැතිනි. මෙම “අත පිහිදාගැනීමේ දේශපාලන සංස්කෘතිය” පිටුපස ඇති සැබෑ ඇත්ත කුමක්ද? අපි ඒ දෙස විචාරාත්මකව බලමු.
1. තමන්ගේ නොහැකියාව වසාගැනීමට දරන උත්සාහය
ඕනෑම රටක බන්ධනාගාර පද්ධතියක් පාලනය කිරීම, එහි ආරක්ෂාව සහ විනය රැකීම පවතින්නේ රජය සහ අදාළ විෂයභාර අමාත්යාංශය සතුවයි. බන්ධනාගාරයක් යනු සාමාන්ය පොදු ස්ථානයක් නොවේ; එය අතිශය ආරක්ෂිත, සීමිත සහ දැඩි නීතිරීතිවලට යටත් කලාපයකි. එවන් කලාපයක් ඇතුළත ගැටුමක් ඇතිවීම පාලනය කරගැනීමට නොහැකි වීම රජයේ ආරක්ෂක සහ පරිපාලන අංශවල පවතින බිඳවැටීමක් මිස විපක්ෂයේ වරදක් විය හැක්කේ කෙසේද? තමන් සතු පූර්ණ බලතල ක්රියාත්මක කිරීමට ඇති නොහැකියාව වසාගැනීමට විපක්ෂයට ඇඟිල්ල දිගු කිරීම උත්කෘෂ්ඨ ගණයේ දේශපාලන නාට්යයක් පමණි.
2. “කුමන්ත්රණ න්යාය” දේශපාලන මෙවලමක් කරගැනීම
ලංකාවේ දේශපාලන ඉතිහාසය පුරාම දකින්න ලැබෙන දෙයක් තමයි, ආණ්ඩුවක් අපහසුතාවයට පත්වන සෑම අවස්ථාවකදීම “අදෘශ්යමාන හස්තයක්” හෝ “විපක්ෂයේ කුමන්ත්රණයක්” ගැන සමාජගත කිරීම. මෙහිදී ද සිදුව ඇත්තේ, බන්ධනාගාරය තුළ පවතින සැබෑ ප්රශ්න වන අධික තදබදය, පහසුකම් අවම වීම, මත්ද්රව්ය ජාලයන් සහ පරිපාලන ගැටලු යටපත් කර, ජනතා අවධානය වෙනත් දේශපාලන මාවතකට යොමු කිරීමයි. සැබෑ ප්රශ්නවලට විසඳුම් දෙනවා වෙනුවට මෙවැනි මත නිර්මාණය කිරීමෙන් සිදුවන්නේ ගැටලුව තවත් බරපතල වීමයි.
3. සාක්ෂි විරහිත “බැලූ බැල්මට” තීරණ ගැනීම
මන්ත්රීවරයා පවසන්නේ “බැලූ බැල්මටම සබඳතාවක් පෙනෙන්නට තිබෙන” බවයි. වගකිවයුතු මහජන නියෝජිතයෙකු හෝ රජයේ පාර්ශවකරුවෙකු ප්රකාශ නිකුත් කළ යුත්තේ “බැලූ බැල්මට” පෙනෙන දේ මත නොව, නිසි විමර්ශනයකින් ලැබුණු තහවුරු කළ සාක්ෂි මත පදනම්වයි. සාක්ෂි නොමැතිව සිදුකරන මෙවැනි චෝදනා මගින් සිදුවන්නේ සැබෑ වැරදිකරුවන්ට නීතියෙන් බේරී යාමට සහ පරිපාලනයේ සිටින දූෂිත නිලධාරීන්ට සැඟවීමට අවස්ථාව සැලසීමයි. බන්ධනාගාර ඇතුළේ කැරලි ගසන්නට සහ රජයේ වැඩපිළිවෙළවල් නැවැත්වීමට විපක්ෂයට එතරම්ම හැකියාවක් තිබේ නම්, එයින්ම ගම්ය වන්නේ රජයේ පාලනයේ ඇති අතිශය දුර්වලතාවය නොවේද?
පාලකයින්ගෙන් ජනතාව ඉල්ලන්නේ නිදහසට කරුණු නොවේ
වත්මන් ලාංකීය පුරවැසියා පෙරට වඩා දේශපාලනිකව සන්නද්ධ සහ බුද්ධිමත්ය. ප්රශ්නයක් පැමිණි සැනින් “රජයට එරෙහි කුමන්ත්රණයක්” යැයි කීම, තමන් සතු වගකීමෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම නිදහස් වීමට දරන බොළඳ උත්සාහයක් බව ජනතාව හොඳින්ම දනී.
රටක ජනතාව ආණ්ඩුවක් බලයට පත්කරන්නේ රටේ ගැටලු විසඳීමට මිස, පවතින සෑම ප්රශ්නයකටම “විපක්ෂය පලි” කියමින් මාධ්ය සංදර්ශන පැවැත්වීමට නොවේ. තමන්ට පාලනය කරගත නොහැකි වන සෑම අවස්ථාවකදීම විපක්ෂයට ඇඟිල්ල දිගු කිරීම, දේශපාලන මුහුණුවර රැකගැනීමට දරන අසාර්ථක උත්සාහයකි. රටක ජනතාව බලාපොරොත්තු වන්නේ නිදහසට කරුණු කියන පාලකයින් නොව, ප්රශ්නවලට සෘජුව මුහුණ දී විසඳුම් දෙන සැබෑ නායකත්වයකි.
Call to Action (CTA)
මෙම ලිපිය ගැන ඔබ සිතන්නේ කුමක්ද? ඔබේ අදහස් අප හා බෙදාගන්න. මෙය ඔබේ මිතුරන් සහ පවුලේ අය සමඟත්, ඔබේ සමාජ මාධ්ය ගිණුම් වලත් share කර සංවාදයක් ආරම්භ කරන්න.
