අපේ රටේ අනාගතය භාරගන්න ඉන්න දරුවන්ගේ සෞඛ්යය සහ පෝෂණ තත්ත්වය පිළිබඳව ඉතාමත් කණගාටුදායක මෙන්ම කම්පා කරවන පුවතක් පවුල් සෞඛ්ය සේවා කාර්යාංශයේ නවතම දත්ත වාර්තා ඇසුරින් අනාවරණය වී තිබෙනවා. වෛද්ය හා සිවිල් අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ වෛද්යවරුන්ගේ වෘත්තීය සමිති සන්ධානයේ සභාපති වෛද්ය චමල් සංජීව මහතා පෙන්වා දෙන්නේ මේ වසරේ අප්රේල් මාසය වන විට මෙරට වයස අවුරුදු පහට අඩු දරුවන් අතරින් 125,622 කුම අඩුබර දරුවන් ලෙස හඳුනාගෙන ඇති බවයි. එය ප්රතිශතයක් ලෙස ගත් කල 15.4% වැනි ඉහළ අගයක් ගන්නවා.
වැඩිම බලපෑම නුවරඑළියට: දිස්ත්රික්ක රැසක තත්ත්වය සෝචනීයයි
මෙම පෝෂණ අර්බුදයෙන් දරුණුම ලෙස බැටකන්නේ වතුකරය ආශ්රිත නුවරඑළිය දිස්ත්රික්කයේ දරුවන් බවයි වෛද්යවරයා පෙන්වා දෙන්නේ. ඊට අමතරව මුලතීවු, අම්පාර, යාපනය, මන්නාරම, පොළොන්නරුව, බදුල්ල සහ මොණරාගල යන දිස්ත්රික්කවලද අඩුබර දරුවන්ගේ ප්රතිශතය සාපේක්ෂව ඉතාමත් ඉහළ මට්ටමක පවතිනවා. මෙමගින් පෙනී යන්නේ කොළඹින් බැහැර දුෂ්කර සහ ග්රාමීය ප්රදේශවල ජීවත් වන දරුවන්ගේ පෝෂණ අයිතිය බරපතළ ලෙස උල්ලංඝනය වී ඇති බවයි.
මව්වරුන්ගේ තත්ත්වයත් අවදානමක: 38.9%කට නියමිත බර නැහැ
දරුවන්ගේ පෝෂණ ඌණතාවයට ප්රධානතම හේතුවක් වී ඇත්තේ ගර්භනී මව්වරුන් මුහුණ දෙන මන්දපෝෂණ තත්ත්වයයි. නවතම වාර්තාවලට අනුව මෙරට ගර්භනී මව්වරුන් අතරින් 38.90% ක්ම තමන්ගේ උසට සෑහෙන නියමිත බර රඳවා ගැනීමට අපොහොසත් වී තිබෙනවා. එපමණක් නොව, ගර්භනී මව්වරුන්ගෙන් 14.00% කගේ ශරීරයේ තිබිය යුතු නියමිත රුධිර හිමොග්ලොබින් (Hemoglobin) මට්ටම පවතින්නේ ඊට වඩා අඩු මට්ටමකයි. මවක් මන්දපෝෂණයෙන් සහ ලේ අඩුකමෙන් (Anemia) පෙළෙන විට ඇගෙන් බිහිවන දරුවාද සහජයෙන්ම අඩුබර දරුවකු වීමේ ප්රවණතාව ඉතා ඉහළයි.
දරුවන්ගෙන් 42.2%ක් බහුවිධ දිළිඳුභාවයෙන් (Multidimensional Poverty) පෙළෙයි
මේ අතර ජාත්යන්තර යුනිසෙෆ් (UNICEF) සංවිධානය ශ්රී ලංකාව සම්බන්ධයෙන් නිකුත් කළ වාර්ෂික වාර්තාව මගින් තවත් අතිශය භයානක කරුණක් කරළියට පැමිණ තිබෙනවා. ඒ අනුව මෙරට වයස අවුරුදු පහට අඩු දරුවන්ගෙන් 42.2% ක්ම ‘බහුවිධ දිළිඳුභාවයෙන්’ (Multidimensional Poverty Index) පෙළෙන බව තහවුරු වී තිබෙනවා.
මෙහිදී බහුවිධ දිළිඳුභාවය යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ මුදල් නොමැතිකම පමණක්ම නොවේ.
* අධ්යාපනය ලැබීමට ඇති බාධා
* මුල් ළමා විය සංවර්ධනය නිසි ලෙස සිදු නොවීම
* සෞඛ්ය පහසුකම් අවම වීම
* ජීවන තත්ත්වය සහ එදිනෙදා ආදායම් මාර්ග බිඳ වැටීම
යන සමස්ත සාධකයන්ගේ එකතුවක් ලෙසයි මෙම දරුවන් පීඩා විඳින්නේ. මේ නිසා ඔවුන්ගේ එදිනෙදා සමාජ සුභසාධන කටයුතු සම්පූර්ණයෙන්ම අඩාල වී ඇති බව විශේෂඥ වෛද්ය චමල් සංජීව මහතා පවසනවා.
රටේ පාලකයින් සහ වගකිවයුතු බලධාරීන් මේ වන විටත් ප්රමාද වැඩි බවත්, අපේ රටේ අනාගත පරපුර මෙලෙස මන්දපෝෂණයෙන් සහ දිළිඳුකමෙන් වැහැරී යාම වැළැක්වීම සඳහා කඩිනම් සහ තිරසාර ජාතික ප්රතිපත්තියක් ක්රියාවට නැංවිය යුතු බවත් වෛද්යවරුන් දැඩිව අවධාරණය කරනවා.
Call to Action (CTA)
මෙම ලිපිය ගැන ඔබ සිතන්නේ කුමක්ද? ඔබේ අදහස් අප හා බෙදාගන්න. මෙය ඔබේ මිතුරන් සහ පවුලේ අය සමඟත්, ඔබේ සමාජ මාධ්ය ගිණුම් වලත් share කර සංවාදයක් ආරම්භ කරන්න.
