අලුත් අවුරුද්ද උදාවීමට මොහොතකට පෙර, ශ්රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුව තුළ පසුගියදා පැවැත්වුණු පැය අටක විවාදය මෙරට දේශපාලනයේ තීරණාත්මක හැරවුම් ලක්ෂයක් සනිටුහන් කළා. එය හුදෙක් ගල්අඟුරු මිලදී ගැනීමක් පිළිබඳ තාක්ෂණික විවාදයක් නොව, “පිරිසිදු පාලනයක්” (Clean Governance) පොරොන්දු වූ ආණ්ඩුවක් තම ප්රතිරූපය දිය කරගනිමින් සිටින ආකාරය පිළිබඳ සජීවී නිරූපණයක් විය.
ආණ්ඩුව කරගත්ත “ඇනය”
විචාරකයන් පවසන්නේ මෙම විවාදය ආණ්ඩුව විසින්ම තමන්ගේ “දේශපාලන මිනී පෙට්ටියට” ගසාගත් අවසන් ඇණය බවයි. මීට පෙර බලශක්ති අමාත්ය කුමාර ජයකොඩි මහතාට පමණක් එල්ල වී තිබූ චෝදනාව, දැන් සමස්ත ආණ්ඩුවම තම කරපිට පටවාගෙන තිබේ. විශේෂයෙන්ම බිමල් රත්නායක මන්ත්රීවරයාගේ සහ අනෙකුත් ආණ්ඩු පක්ෂ මැදිහත්කරුවන්ගේ හැසිරීම තුළින් පෙනී ගියේ කරුණු ඉදිරිපත් කරනවා වෙනුවට විරුද්ධ මත දරන්නන් අත්තනෝමතික ලෙස යටපත් කිරීමට උත්සාහ කරන ආකාරයයි.
“යහපාලන ආණ්ඩුව බැඳුම්කර වංචාවෙන් විනාශ වූවා සේම, මෙම ගල්අඟුරු ගනුදෙනුව වත්මන් පාලනයේ විනාශයේ ආරම්භය විය හැකියි,” යන්න අද දවසේ ප්රධාන කතාබහක් වී ඇත. බැඳුම්කර වංචාවේදී මෙන් නොව, මෙම ගල්අඟුරු අර්බුදයේ බලපෑම ජනතාවගේ විදුලි බිලට සහ සාක්කුවට සෘජුවම දැනීම මෙහි ඇති බරපතලම තත්ත්වයයි.
තාක්ෂණික දෝෂයක්ද? සිතාමතා කළ වංචාවක්ද?
විගණකාධිපති වාර්තාව මගින් හෙළිදරව් කර ඇති කරුණු අතිශය භයානකය. ටෙන්ඩර් කැඳවන දිනටත් අදාළ සමාගම ලියාපදිංචි වී නොතිබීම, ඩොලර් 20ක ගාස්තුවක් පිළිබඳ ප්රශ්නයක් ලෙස ලඝු කිරීමට ආණ්ඩුව උත්සාහ කළද, ඉන් පෙනී යන්නේ සමස්ත ප්රසම්පාදන ක්රියාවලියම විහිළුවක් කර ඇති බවයි.
එමෙන්ම, ප්රමිතියෙන් තොර ගල්අඟුරු හේතුවෙන් රුපියල් බිලියන 19කට අධික පාඩුවක් සිදුවන බව ආචාර්ය හර්ෂ ද සිල්වා මහතා පෙන්වා දුන්නේය. ගල්අඟුරු වලින් විදුලිය නිපදවීමට රුපියල් 21ක් වැය වන විට, අර්බුදය නිසා ඩීසල් භාවිතා කිරීමට සිදුවීමෙන් එම පිරිවැය කිහිප ගුණයකින් ඉහළ යයි. මේ බිලියන ගණනක පාඩුව අවසානයේ පියවීමට සිදුවන්නේ සාමාන්ය ජනතාවගේ බදු මුදලිනි.
ඩීසල් මාෆියාවේ ජයග්රහණයක්ද?
මෙම ප්රමාදය පිටුපස “ඩීසල් බලාගාර හිමියන්ගේ” හස්තයක් පවතින බවට සැකයක් මතුවේ. ගල්අඟුරු නැව් නියමිත වේලාවට නොපැමිණීමෙන් සිදුවන හිඩැස පිරවීමට ඩීසල් බලාගාර ක්රියාත්මක කිරීමට සිදුවීම හරහා යම් පිරිසක් මහා පරිමාණයෙන් ලාභ ලබමින් සිටිති. මෙය සිතාමතා සිදුකළ “නිර්මිත අර්බුදයක්ද?” යන්න විමසා බැලිය යුතුය.
Seylan News කියවීම
ආණ්ඩුව අද පත්ව ඇත්තේ “තමන්ගේ එකා මොන වැරැද්ද කළත් රකින” පැරණි සම්ප්රදායටමය. මෙය මහජනතාව බලාපොරොත්තු වූ වෙනස නොවේ. විගණකාධිපති වාර්තාවේ නිර්දේශ පවා පසෙකලා, පරණ ආණ්ඩුවල වැරදි පෙන්වමින් (Whataboutism) තමන්ගේ වැරදි වැසීමට උත්සාහ කිරීම ආණ්ඩුවක් පිරිහීමේ මුල්ම ලක්ෂණයයි.
Call to Action (CTA)
මෙම ගල්අඟුරු අර්බුදය නිසා වැඩිවන විදුලි බිල ජනතාව ගෙවිය යුතුද? ආණ්ඩුව තම හිතවතුන් රකින ක්රමය ගැන ඔබේ අදහස කුමක්ද? පහතින් Comment කරන්න, මේ අඳුරු ගනුදෙනුව ගැන රටටම දැන ගන්න Share කරන්න.
